Mongolia

Mongolia leży w środkowo-wschodniej Azji w bezpośrednim sąsiedztwie Rosji i Chin. Obecnie jest to republika, na czele której stoi prezydent wybierany co cztery lata. Władza ustawodawcza jest w rękach Wielkiego Churału Państwowego również wybieranego co cztery lata w wyborach, natomiast władza wykonawcza przypada rządowi i premierowi, którego powołuje Wielki Churał.

Mongolia to kraj, który przyciąga nieskażoną przyrodą, olbrzymimi przestrzeniami i wielowiekową tradycją i obrzędami nie zmieniającymi się od tysięcy lat. Jest to kraj idealny dla wielbicieli wypoczynku na łonie natury, a także czynnego wypoczynku, bo tutejsze góry pozwalają na obcowanie z naturą i umożliwiają relaks i wypoczynek.

A jak się tu dostać?
Najszybciej, ale zarazem najdrożej to oczywiście samolotem, trzeba pamiętać, że odległość z Polski do Mongolii jest bardzo duża i nawet lot zajmie kilkanaście godziny i po drodze czekają nas przesiadki w Moskwie lub Berlinie a dopiero stąd możemy dotrzeć do Ułan Bator.

Można wybrać się również koleją z Warszawy do Moskwy trwa to około 22 godzin, a potem czeka nas kilka dni podróży Koleją Transsyberyjską. Ze stolicy Rosji można też dalej podróżować autobusem, co zajmie około 36 godzin.

Kiedy jechać do Mongolii?
Najlepszą porą na odwiedzenie Mongolii jest okres letni, w lipcu i sierpniu panują przyjemne temperatury, można swobodnie przemieszczać się po kraju a nocować w namiotach lub jurtach o ile preferujemy taki sposób wypoczynku. Trzeba pamiętać, że to kraj słabo rozwinięty, drogi są tu nie najlepszej jakości, baza hotelowa jest też dość skromna.

Pomimo trudów jakie niesie za sobą wielogodzinna podróż to co zastaniemy na miejscu z pewnością nam ją wynagrodzi. Możliwość zwiedzenia kraju o wielowiekowej tradycji i kulturze i przebywania wśród niezwykle przyjaznych i miłych ludzi sprawi, że będzie to niezapomniany pobyt.

Burzliwa historia
Historia kraju sięga aż po czasu paleolitu, kiedy to pojawili się na tych ziemiach pierwsi osadnicy. Z czasem na tych terenach pojawiła się ludność turecka, tunguska i mongolska. Dominacja mongolska zaczęła się wraz z dojściem do władzy Kitanów w 920 roku, a skłócone dotychczas plemiona zjednoczył Temüdżyn, który od 1206 roku ogłosił się Czyngis-chanem.
Do XIV wieku wzrastała potęga Mongolii, która zajmowała kolejne ziemie, wyprawiali się na Ruś, zajęli Persję, dotarli też do Chin. Jednak w XIV wieku nastąpiło rozbicie kraju na małe niezależne państwa. W XVII wieku Mandżurowie zajęli tereny południowe, a z czasem chińska dynastia Cing włączyła ją do Chin. Zależność od Chin przetrwała do początku XX wieku, w 1911 roku ogłoszono suwerenność Mongolii.
Niestety nie trwało to długo, bo już w 1918 roku wojska chińskie ponownie zajęły kraj, a w 1920 pojawiły się tu wojska rosyjskie, przy których pomocy wybuchło powstanie komunistyczne, a w 1924 ogłoszono Mongolską Republikę Ludową. Rozpoczęły się czystki, między innymi doprowadzono do likwidacji duchowieństwa lamaickiego, które stanowiło trzon elity kulturalnej kraju.

Rządy komunistów, kolektywizacja rolnictwa i walki wewnętrzne doprowadziły kraj niemal do kompletnej ruiny. W czasie II wojny Mongolia była sprzymierzona z ZSRR, a po jej zakończeniu stała się całkowicie zależna politycznie i gospodarczo od Związku Radzieckiego.
Dopiero po rozpadzie ZSRR zmieniła się nazwa kraju na Republikę Mongolską i od 1991 roku rozpoczęły się reformy w kraju. Stopniowo polepsza się jego sytuacja gospodarcza, ale jednak nadal przed Mongolią długa droga w rozwoju ekonomicznym i gospodarczym.